To 26,9% των πολιτών στην Ελλάδα διέτρεχαν τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2024, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, με τη χώρα να βρίσκεται στην τρίτη θέση από τον πάτο της κατάταξης και σε χειρότερη μοίρα να είναι η Βουλγαρία (30,3%) και η Ρουμανία (27,9%).
Από την άλλη πλευρά, τα χαμηλότερα ποσοστά είχαν η Τσεχία (11,3%), η Σλοβενία (14,4%), η Ολλανδία (15,4%), η Πολωνία (16%) και η Ιρλανδία (16,7%).
Συνολικά στην ΕΕ, το 2024, 93,3 εκατομμύρια (21,0% του πληθυσμού) βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, κάτι που σημαίνει ότι ζούσαν σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν τουλάχιστον έναν από τους τρεις κινδύνους φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού: κίνδυνος φτώχειας, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση και διαβίωση σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.
Το 2024, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην ΕΕ ήταν υψηλότερος για τις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες (21,9% έναντι 20,0%).
Σε επίπεδο ΕΕ, η εργασιακή κατάσταση επηρέασε έντονα το ποσοστό κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού: το 10,9% των εργαζομένων αντιμετώπιζε τέτοιο κίνδυνο, ενώ το ποσοστό αυτό εκτοξευόταν στο 66,6% για τους άνεργους.
Πάνω από το ένα πέμπτο (21,9%) του πληθυσμού της ΕΕ που ζει σε νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά βρισκόταν το 2024 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Από τα 93,3 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ που βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2024, περίπου 5,6 εκατομμύρια ζούσαν σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν και τους τρεις βασικούς κινδύνους ταυτόχρονα: φτώχεια, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, και πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.
Συγκεκριμένα, 11,4 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ ζούσαν ταυτόχρονα σε κίνδυνο φτώχειας και σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας (χωρίς όμως να βιώνουν σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση). Άλλα 8,4 εκατομμύρια άτομα βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας και αντιμετώπιζαν ταυτόχρονα σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση (χωρίς όμως να διαβιούν σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας). Τέλος, σχεδόν 1,5 εκατομμύριο άτομα ζούσαν σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας και βίωναν σοβαρή υλική στέρηση, χωρίς όμως να θεωρούνται σε κίνδυνο φτώχειας.
