Με μια σκληρή ανακοίνωση, οι «Φίλοι του Γαλλικού Σιδηροδρόμου» κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την τύχη του εμβληματικού ξύλινου κτιρίου του 1900, το οποίο παραμένει παραδομένο στη φθορά, την ίδια στιγμή που οι επίσημες απαντήσεις για την αξιοποίησή του αγνοούνται επιδεικτικά.
Η πικρία των μελών της ομάδας είναι διάχυτη, καθώς η πολυετής αναμονή έχει μετατραπεί σε βεβαιότητα πως η Θράκη παραμένει για την κεντρική εξουσία μια περιοχή «εξόριστη» από τον προγραμματισμό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά πως για το κράτος των Αθηνών, ο Έβρος και η Αλεξανδρούπολη βρίσκονται πολύ μακριά, όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και ιεραρχικά.
Αναλυτικότερα η ανακοίνωση αναφέρει:
“Δυστυχώς, για άλλη μία φορά, επιβεβαιώνεται η διαπίστωση πως για το κράτος των Αθηνών η Αλεξανδρούπολη και η Θράκη βρίσκονται πολύ μακριά!
Οι φίλοι του Γαλλικού περιμένουμε εδώ και έξι χρόνια, από την ημέρα που μας απάντησε ο ΟΣΕ, ότι βρισκόταν στις προθέσεις του η αποκατάσταση του Γαλλικού -ξύλινου κτηρίου.
Περιμένουμε περίπου τέσσερα χρόνια από την ανάθεση της μελέτης αποκατάστασης του κτηρίου και έναν ακόμη χρόνο, αφού οι σχετικές μελέτες έχουν εγκριθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, για να ακολουθήσει η υλοποίηση του έργου.
Στο μεταξύ, στο ίδιο χρονικό διάστημα, το απέναντι από τον σταθμό κτήριο (γνωστό ως “Φονταίν”) κάηκε προ διετίας, χωρίς να έχει τοποθετηθεί έως σήμερα ούτε καν ένα στέγαστρο προστασίας.
Και πρόσφατα, από καθαρή τύχη, σώθηκε ο Γαλλικός -ξύλινο κτίριο-, ξεπερνώντας το έντονο καιρικό φαινόμενο με μοναδική απώλεια ένα στέγαστρο που κατέρρευσε, για να μην προσθέσουμε και τη φυσική φθορά όλα αυτά τα χρόνια που μένει κλειστός.
Είναι αυτονόητο ότι την απόφαση του ΟΣΕ για την ανάπλαση και τον εκσυγχρονισμό του Σιδηροδρομικού Σταθμού Αθηνών – Πελοποννήσου, ενός συγκροτήματος εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και αισθητικής αξίας, την υποδεχτήκαμε με ευχαρίστηση.
Με τα δικά μας, τί γίνεται; Πόσο ακόμη μπορεί να περιμένει η Αλεξανδρούπολη την εγκατάλειψη της περιουσίας του σιδηροδρόμου και τη μακρόχρονη απουσία τρένου σε ολόκληρη τη Θράκη και στον Έβρο;”
