Στην κατάργηση 120 Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΕΦΚΑ, σε όλη την επικράτεια, προωθεί νομοθετικά η κυβέρνηση. Η σχετική διάταξη περιλαμβάνεται στο νέο νομοσχέδιο Χατζηδάκη με τον τίτλο ««Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη» και θα επηρεάσει αρνητικά χιλιάδες συνταξιούχους και εργαζόμενους και δυνητικά το σύνολο των ασφαλισμένων του ΕΦΚΑ, ιδίως όσων ζουν στην περιφέρεια.
Ειδικότερα με το άρθρο 10 του σχετικού νομοσχεδίου, για την «Ενιαία εφαρμογή νομοθεσίας επί ενδικοφανών προσφυγών», συγκεντρώνονται όλες οι αρμοδιότητες σε έναν κεντρικό όργανο του εκάστοτε φορέα.
Απαγορεύεται η εξέταση των προσφυγών και ενστάσεων των πολιτών από όργανα με τοπική αρμοδιότητα. Στην περίπτωση του ΕΦΚΑ καταργούνται ή συγχωνεύονται οι τοπικές επιτροπές που εξετάζουν τις ενδικοφανείς προσφυγές για ασφαλιστικά ζητήματα (ένσημα, συντάξεις, αναρρωτικές άδειες, παροχές ασφαλισμένων με αναπηρία κλπ).
Τι κάνουν οι τοπικές επιτροπές του ΕΦΚΑ
Στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές (ΤΔΕ) του ΕΦΚΑ προσφεύγουν χιλιάδες πολίτες, που έχουν ενστάσεις κατά αποφάσεων ασφαλιστικού περιεχομένου. Από τις πλέον χαρακτηριστικές και πολυάριθμες είναι οι ενστάσεις για τον χρόνο υπολογισμού σύνταξης και την αναγνώριση ενσήμων.
Οι επιτροπές αποτελούνται από δημόσιους λειτουργούς, που όμως δεν έχουν σχέση εξάρτησης από τον φορέα που λαμβάνει τις αποφάσεις, στην προκείμενη περίπτωση τον ΕΦΚΑ. Άρα μπορούν να κρίνουν ανεξάρτητα, εξετάζοντας όλα τα στοιχεία της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά, σύμφωνα πάντα με το νόμο και τους κανονισμούς του κάθε ιδρύματος. Επίσης στις τοπικές επιτροπές υπάρχει υποχρέωση να συμμετέχουν εκπρόσωποι φορέων, π.χ. στον ΕΦΚΑ ένας εκπρόσωπος των εργαζομένων και ένας εκπρόσωπος των εργοδοτών. Η υποχρέωση αυτή είναι αβέβαιο αν θα διατηρηθεί με τον νέο νόμο.
Τι σημαίνει η κατάργηση των επιτροπών του ΕΦΚΑ
Η κατάργηση των 120 ΤΔΕ του e-EΦΚΑ, οι 85 εκ των οποίων είναι εκτός Αττικής, στερεί από χιλιάδες πολίτες τη δυνατότητα της αυτοπρόσωπης παρουσίας, ώστε να μπορέσουν να εκθέσουν, να υποστηρίξουν και να επιλύσουν την υπόθεσή τους, στην πόλη που ζουν, χωρίς οικονομικό κόστος και χωρίς να χρειαστεί να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.
Ειδικά για τους συνταξιούχους που έχουν ενστάσεις σε θέματα συνταξιοδότησης, οι οποίοι έχουν πληθύνει τα τελευταία χρόνια, η κατάργηση των ΤΔΕ φέρνει επιπλέον ταλαιπωρία και επιβάρυνση, σε χρόνο και χρήμα.
Τι καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι
Οι πρώτοι που αντέδρασαν δυναμικά στη δρομολογούμενη κατάργηση των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΕΦΚΑ ήταν οι εργαζόμενοι του υπουργείου Εργασίας, μέσω της Ομοσπονδίας τους (ΟΣΥΠΕ). Διαμαρτύρονται ότι η ρύθμιση «δεν φέρνει απλοποίηση αλλά αποδόμηση».
Σύμφωνα με την ΟΣΥΠΕ «οι Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές (ΤΔΕ) του e-ΕΦΚΑ δεν είναι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί διεκπεραίωσης, είναι συλλογικά όργανα που λειτουργούν στις τοπικές διευθύνσεις του e-ΕΦΚΑ. (…) Είναι ζωντανοί θεσμοί διοικητικής κρίσης, που λειτουργούν με γνώση, άμεση επαφή με τον πολίτη και ουσιαστική αξιολόγηση των υποθέσεων. Αποτελούν το τελευταίο, πραγματικό φίλτρο δικαιοσύνης και προστασίας πριν ο πολίτης αναγκαστεί να προσφύγει στα δικαστήρια».
Η ΟΣΥΠΕ υπογραμμίζει ότι η προτεινόμενη ρύθμιση για κατάργηση των τοπικών οργάνων δεν είναι μια απλή οργανωτική μεταβολή, ούτε μια ουδέτερη επιλογή. «Έχει σαφές γεωγραφικό, κοινωνικό και ταξικό αποτύπωμα. Αποδυναμώνει την περιφέρεια και ενισχύει περαιτέρω την ήδη υπερσυγκεντρωτική λειτουργία του κράτους. Στερεί από τις τοπικές κοινωνίες τη δυνατότητα συμμετοχής και ελέγχου. Υποβαθμίζει τη διοικητική παρουσία εκτός κέντρου και επιταχύνει τον θεσμικό μαρασμό της περιφέρειας», τονίζει.
Η διαμαρτυρία καταλήγει ότι η ρύθμιση του νόμου Χατζηδάκη πλήττει τους πολίτες και δημιουργεί άνιση μεταχείριση εις βάρος των πιο αδύναμων. Η δυνατότητα συμμετοχής μέσω τηλεδιάσκεψης, δεν υποκαθιστά τη φυσική παρουσία, αντιθέτως λειτουργεί αποτρεπτικά για ευάλωτες ομάδες (ηλικιωμένους, άτομα με ειδικές ανάγκες, άτομα χωρίς ψηφιακές δεξιότητες).
Η κατάργηση των ΤΔΕ πλήττει και την κοινωνία, καθώς αποδυναμώνει μηχανισμούς επίλυσης διαφορών χωρίς κόστος και αυξάνει την αδιαφάνεια γύρω από ζητήματα ασφάλισης και παροχών. Τέλος, πλήττει και το ίδιο το κράτος, το οποίο χάνει έναν αποτελεσματικό και δοκιμασμένο μηχανισμό αυτοελέγχου.
