ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΟΙ ΚΟΥΜΠΑΡΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ
Μετά την ψήφιση της ιδιωτικοποίησης της Επικουρικής Ασφάλισης από την κυβέρνηση, με διάφορα προπαγανδιστικά τεχνάσματα και λαθροχειρίες, ο Υπουργός Εργασίας κ. Κ. Χατζηδάκης προετοιμάζει το έδαφος για τον επόμενο γύρο των ανατροπών στην Ασφάλιση. Λέει για παράδειγμα ότι με την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων και τους «ατομικούς κουμπαράδες», οι ασφαλισμένοι θα κάνουν κουμάντο στις εισφορές τους και κατ’ επέκταση θα καθορίζουν τη σύνταξη που θα παίρνουν στο τέλος του εργάσιμου βίου τους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα, αφού οι εισφορές εξαρτώνται από τον μισθό και γενικά από το εισόδημα του ασφαλισμένου. Η συμπίεση επομένως των μισθών και των εισοδημάτων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μικρότερες εισφορές, άρα και σε μικρότερες συντάξεις. Κι αυτό ισχύει είτε τα συστήματα είναι αναδιανεμητικά είτε κεφαλαιοποιητικά (ιδιωτικά). Πάνω λοιπόν στις περικοπές και τις ανατροπές που νομοθέτησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι «ατομικοί κουμπαράδες» έρχονται να προσθέσουν μια ακόμα καινοτομία: Στα κεφαλαιοποιητικά συστήματα, ενώ οι εισφορές είναι καθορισμένες, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ούτε για το ύψος της σύνταξης, ούτε αν θα πάρει τελικά ο ασφαλισμένος σύνταξη. Κι αυτό η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως «σύγχρονο» και «νέο»!
Επιπλέον, οι «ατομικοί κουμπαράδες», που κουδουνίζει η κυβέρνηση μπροστά στα μάτια των νέων ασφαλισμένων, δεν θα βρίσκονται στα χέρια τους αλλά στα χέρια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, των τζογαδόρων του χρηματιστηρίου και των «ειδικών» της αγοράς. Οι εισφορές και οι συντάξεις τους θα γίνουν έρμαια των χρηματιστηριακών παιχνιδιών, με οδυνηρές συνέπειες, όπως δείχνει και η διεθνής εμπειρία, με τα εκατομμύρια των εργαζομένων που «έμειναν στον άσο», χάνοντας τις εισφορές και τους κόπους μιας ζωής. Σε κάθε περίπτωση, η απάντηση στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, για το «νέο» που φέρνει, ο αγώνας εργαζομένων και συνταξιούχων πρέπει να κοιτάει μπροστά, σε ένα πραγματικά νέο, δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα προσφέρει αξιοπρεπείς συντάξεις και θα αντανακλά σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής.
(Πηγή σκίτσου: Κώστας Γρηγοριάδης, Εφημερίδα Συντακτών)
